Suszone ziele ROZMARYNU 500 g

Rozmaryn lekarski jest wiecznie zielonym krzewem z rodziny jasnotowatych w stanie naturalnym rosnącym w rejonie Morza  Śródziemnomorskiego. Roślina dorasta nawet do 2 metrów wysokości, tworząc suche, twardolistne zarośla nazywane makią. Już w starożytności wykorzystywana była jako przyprawa, często goszcząc na greckich i rzymskich stołach. Współcześnie uprawiana bywa w wielu państwach świata ze względu na wszechstronne wykorzystanie (również do celów przemysłowych, np. wyrobu perfum i leków) – w polskich warunkach rozmaryn hodowany jest najczęściej jako roślina doniczkowa.

Rozmaryn

• Rzymianie i Grecy uważali te roślinę za symbol wiecznej miłości;
• jego łacińska nazwa wywodzi się od słów „ros” - rosa i marinus - „morska”, ponieważ krzewy rozmarynowe rosły nawet na pustyni, wykorzystując jedynie wilgoć niesioną wiatrem od strony Morza Śródziemnego;
• zawiera około 2% olejku eterycznego (głownie cyneol i borneol);
• obfituje we flawonoidy, garbniki, saponiny, żywice i gorycze;
• charakteryzuje się mocnym, aromatycznym, korzennym, cierpkim, żywicznym, kadzidłowym smakiem, który zawdzięcza zawartości kwasu karna solowego zaliczanego do terpenów;

Właściwości

• działa silnie moczopędnie;
• wzmaga wydzielanie żółci;
• zmniejsza napięcie mięśni gładkich, w szczególności narządów układu pokarmowego;
• reguluje trawienie;
• pobudza apetyt;
• redukuje ewentualne dolegliwości bólowe spowodowane silnymi skurczami narządów wewnętrznych (np. jelit);
• rozszerza naczynia krwionośne, szczególnie w obrębie kończyn dolnych;
• usprawnia krążenie krwi;
• zawarte w nim olejki eteryczne działają uspokajająco i kojąco na zmysły;
• rozmaryn działa wzmacniająco i stymuluje prawidłowe funkcjonowanie systemu odporności;
• hamuje rozwój bakterii chorobotwórczych obecnych w organizmie;
• wspomaga leczenie reumatoidalnego zapalenia stawów

Rozmaryn odgrywa ważną rolę w kuchni włoskiej, francuskiej i hiszpańskiej, gdzie jest stosowany z wraz z innymi przyprawami (stanowi między innymi jeden ze składników mieszanki „zioła prowansalskie”), oraz w kuchni bałkańskiej oraz kaukaskiej. Doskonale nadaje się do przyprawiania ryb i mięsa. Dobrze komponuje się z baraniną, dziczyzna, jagnięciną, wieprzowiną oraz wędlinami. Można nim przyprawiać także sałatki, makaron, pizzę i ziemniaki. Nadaje niezwykły aromat likierom, winom i wódkom. Rozmaryn należy stosować w niewielkich ilościach – wystarczy jedna łyżeczka rozdrobnionych liści na każde 4 porcje potrawy.

Rozmaryn zaleca się spożywać w chorobach układu moczowego przebiegających ze zmniejszoną ilością wydzielania moczu, w kamicy nerkowej i żółciowej. Sprawdza się w leczeniu niedostatecznej czynności wydzielniczej żołądka, nadmiernych wzdęć i kolek jelitowych. Znajduje także zastosowanie we wspomaganiu leczenia reumatoidalnego zapalenia stawów jako środek przeciwbólowy. Zalecany jest osobom cierpiącym na problemy z krążeniem, wysokie ciśnienie oraz syndrom „zimnych nóg” (gdy trudno jest rozgrzać palce i kończyny). Pomaga w stanach wyczerpania fizycznego i ogólnie złego samopoczucia psychicznego. Można go stosować zewnętrznie jako środek odkażający w zakażeniach bakteryjnych skóry.

• Surowiec: ziele rozmaryznu
• Nazwa łacińska: rosimarinus officinalis
• Skład: rozmaryn lekarski 100%
• Postać: suszone, otarte
• Kraj pochodzenia: Maroko
• Data przydatności do spożycia: podana na etykiecie umieszczonej na opakowaniu
• Przeciwwskazania: Ponieważ rozmaryn nasila krążenie i zwiększa stopień ukrwienia narządów wewnętrznych, nie jest zalecany kobietom w ciąży ze względu na możliwość wywołania krwotoku, a nawet poronienia. Preparaty zawierające olejek rozmarynowy nie powinny być stosowane przez matki karmiące piersią ze względu na działanie hamujące i ograniczające laktację. Kąpieli rozgrzewających z rozmarynem nie zaleca się osobom z uszkodzeniami skóry, z poważnymi zaburzeniami krążenia oraz nadciśnieniem;
• Przechowywanie: przechowywać w suchym miejscu i temperaturze poniżej 25°C, w szczelnie zamkniętym opakowaniu;
• Informacje o alergenach: produkt może zawierać śladowe ilości glutenu, jaj, orzechów, soi, mleka, selera, gorczycy, sezamu, dwutlenku siarki i pochodne wyżej wymienionych;